• Licencjonowane Ośrodki

Leczenie hazardu


Nałogowe granie z obstawianiem pieniędzy jest uzależnieniem, które można zatrzymać. Nasze ośrodki oferują leczenie uzależnienia od hazardu, które przywraca satysfakcję z życia. Poddając się psychoterapii możesz odzyskać kontrolę nad własnym życiem, a także znów poczuć się człowiekiem dojrzałym i odpowiedzialnym.

Jeżeli:

  • w ciągu co najmniej ostatniego roku brałeś udział w dwóch lub większej ilości epizodów grania, które nie przyniosły Ci zysku, ale mimo to je kontynuowałeś.
  • grałeś dalej, mimo że gra powodowała narastanie w Tobie złego samopoczucia.
  • odczuwałeś destruktywny wpływ gry na swoje codzienne funkcjonowanie.
  • miewasz intensywną i trudną do opanowania chęć grania.
  • zajmują Cię myśli i wyobrażenia na temat grania lub okoliczności towarzyszących grze.

Jesteś nałogowym hazardzistą i potrzebujesz leczenia.

Hazard zaliczany jest do grupy zaburzeń wynikających z nawyków i popędów. Niestety zaburzenie to ma charakter postępujący. Nieleczone, będzie rozwijało się wpływając na wszystkie obszary życia. Osoba uzależniona podporządkowuje graniu swoje życie rodzinne, towarzyskie, wreszcie także i zawodowe. Hazardzista izoluje się od życia społecznego, traci pieniądze i pogrąża się finansowo, zadłużając się na grę.

Kto jest zagrożony i jak uniknąć uzależnienia?

Najbardziej narażeni są mężczyźni w okolicach trzydziestego roku życia, a do grupy podwyższonego ryzyka zalicza się także młodzież w wieku 18-24 lata. Dodatkowymi czynnikami, które mogą zwiększyć zagrożenie popadnięcia w nałóg są alkohol, narkotyki, które towarzyszą 30% hazardzistów. Często początkiem nałogu jest duża wygrana, która może spowodować popadnięcie w hurraoptymizm i chęć zwielokrotnienia zysku. Uzależnienie do hazardu często pojawia się w wyniku przykrych doświadczeń życiowych.

W przypadku pojawienia się pierwszych symptomów uzależnienia, które są dostrzegalne przez osobą coraz częściej spędzającą czas na graniu, istnieje wiele sposób na to, by uniknąć wpadnięcia w szpony hazardu. Przede wszystkim hazard należy traktować tylko jako rozrywkę i zaakceptować fakt, że porażka to jej nieodzowny element. Konieczne jest zakończenie rozgrywki po przegranej, bowiem chęć odegrania się się może wywołać lawinę kolejnych porażek, które coraz bardziej popychać będą w szpony nałogu. Ważna jest zawsze samokontrola, a więc ustalenia określonej ilości czasu przeznaczonego na granie, a także kwoty, którą można stracić.

Konieczne jest zawsze stawianie bliskich ponad przyjemność grania i otaczanie się osobami, które nie mają problemów z hazardem.

Specjaliści opisują cztery fazy rozwoju uzależnienia od hazardu

1. Faza pierwsza, zwana fazą zwycięstw
Na tym etapie człowiek grywa okazjonalnie. Oddaje się grze dla rozrywki, ale zaczyna fantazjować o wielkiej wygranej. Realne wygrane, jakie mu się zdarzają, wywołują coraz silniejsze pobudzenie. Gracz obstawia zakłady coraz częściej i podnosi stawki. W tej fazie człowiekowi towarzyszy wiara w to, że można wygrywać zawsze, a nawet po osiągnięciu "wielkiej wygranej" można ją powtórzyć! Taka postawa to nieuzasadniony optymizm. Gracz ryzykuje coraz większe kwoty, zupełnie nie zdając sobie z tego sprawy. Nie myśli o uzależnieniu od hazardu, ani o tym, że potrzebuje leczenia.

2. Faza druga, zwana fazą strat
Obstawianie wysokich zakładów naraża grającego na wysokie straty. Gdy brakuje środków na podjęcie gry, hazardzista zaciąga bezrefleksyjnie pożyczki i wciąż podejmuje próby "odegrania się". Gdy wygrywa, spłaca długi, a pieniędzy znów brakuje. Osoba uzależniona oddaje się grze kosztem swojej pracy, zainteresowań, rodziny. Okłamuje najbliższych, aby ukrywać swoje uzależnienie. Unika wierzycieli wciąż wierzy, że wkrótce wygra tyle, aby zwrócić długi i wyjść na swoje.

3. Faza trzecia, zwana fazą desperacji
Na tym etapie hazardzista separuje się od rodziny i znajomych. Najczęściej traci pracę, a narastające długi wprawiają go w poczucie paniki. Presja wierzycieli może popychać go nawet do popełniania przestępstw i kradzieży. To bardzo obciążająca psychicznie sytuacja. Na tym etapie u osoby uzależnionej pojawiają się wyrzuty sumienia, poczucie winy, bezradności, a nawet depresja. Pomóc może profesjonalne leczenie hazardu pod okiem terapeuty.

4. Faza czwarta, zwana fazą utraty nadziei
To dramatyczny etap rozwoju patologicznego hazardu. Osoba uzależniona od hazardu najczęściej przeżywa rozwód i rozpad rodziny, miewa myśli lub próby samobójcze. Dojmujące poczucie beznadziejności może popchnąć człowieka do któregoś z czterech możliwych wyjść:

  • ucieczki w uzależnienie od alkoholu lub leków,
  • więzienia,
  • śmierci samobójczej lub z ręki wierzycieli

albo

Zwrócenia się o pomoc do ośrodka leczenia hazardu!

Patologiczny hazard - podobnie jak inne uzależnienia - można zatrzymać. Można zmienić swoje życie tak, by znów stało się satysfakcjonujące, dojrzałe, odpowiedzialne, można na odzyskać kontrolę nad swoim życiem.

Leczenie uzależnienia

Przyznanie się do uzależnienia i zrozumienie problemu to klucz do sukcesu, chociaż prowadząca do niego droga nie będzie krótka i prosta. Niezwykle istotne jest zatrzymanie lawiny narastających długów, problemów rodzinnych oraz natłoku złych myśli i skierowanie swoich kroków nie do kasyna, ale na terapię. Jest to bardzo trudne, wymaga ogromnej siły woli i chęci, jednak jest jak najbardziej możliwe. Pamiętaj o tym, że podobnie jak Ty, wiele osób miało podobny problem, często dużo większy, a dzisiaj – dzięki wsparciu odpowiednich osób i silnej woli – żyje normalnie, nie wracając myślami do tego co było.

Każdy z nas jest inny, dlatego wiedząc o tym, podchodzimy indywidualnie do każdego pacjenta. Leczenie rozpoczyna się od wywiadu – przede wszystkim z uzależnionym, ale jeśli to możliwe, również z osobami bliskimi. Dzięki specjalnemu testowi możliwe jest zdiagnozowanie uzależnienia od hazardu, a następnie podjęcie kroków związanych z walką z nałogiem. Jedynym sposobem jest terapia prowadzona przez specjalistę od uzależnień, która może mieć charakter otwarty lub zamknięty, co jest zależne od stopnia uzależnienia i woli Pacjenta.

Co jest najważniejsze w psychoterapii? Przede wszystkim odnalezienie podłoża uprawiania hazardu, opracowanie wspólnej strategii oraz zmiana sposobu myślenia chorego. Ważne jest również opracowanie planu spłacenia długu, wsparcie w dalszych etapach walki z uzależnieniem i wskazanie na alternatywne sposoby spędzania czasu, dzięki którym myśli nie będą krążyć wokół grania. Bardzo istotne jest wsparcie rodziny.

Leczenie hazardu